k o n s u m e n t k r e d y t r o z w i ą z a n i a
czytaj więcej
ukryj
Nowelizacja Rekomendacji "T"

W dniu 15 października br. Urząd Komisji Nadzoru Finansowego przedstawił do publicznych konsultacji projekt znowelizowanej Rekomendacji „T” dotyczącej dobrych praktyk w zakresie zarządzania ryzykiem detalicznych ekspozycji kredytowych. Potrzeba zmian wynikła z niekorzystnych zjawisk rynkowych, jakie spowodowały obecne, restryktywne wymogi Rekomendacji „T”, w postaci istotnego zahamowania akcji kredytowej banków w obszarze detalicznym. Jednocześnie proces ten ma swoje odbicie w zaktywizowaniu działalności rynku finansowego niepodlegającego nadzorowi, tzw. shadow banking. Wśród najistotniejszych proponowanych zmian należy wskazać: – wyraźne rozdzielenie zakresów regulacji Rekomendacji „T” i Rekomendacji „S” (dotyczącej dobrych praktyk w zakresie zarządzania ekspozycjami kredytowymi finansującymi nieruchomości oraz zabezpieczonymi hipotecznie), – odejście od sztywnych norm regulujących dopuszczalny poziom relacji wydatków związanych z obsługą zobowiązań finansowych do dochodu klienta detalicznego (wskaźnik DtI) – obecne wytyczne liczbowe zawarte w rekomendacji 10.4. mają zostać uelastycznione przez określanie wskaźnika DtI w zatwierdzonej przez radę nadzorczą banku strategii zarządzania ryzykiem, – wprowadzenie możliwości stosowania przez banki spełniające określone kryteria uproszczonych metod oceny zdolności kredytowej – np. scoring, oświadczenie klienta o wysokości dochodów i ponoszonych wydatkach (w zależności od wysokości kredytu i długości okresu współpracy klienta z bankiem), – uporządkowanie kryteriów oceny zdolności kredytowej klienta, wprowadzenie konieczności każdorazowego korzystania przez banki z zewnętrznych baz danych w procesie oceny zdolności kredytowej klienta detalicznego oraz aktywnego uczestnictwa w ich funkcjonowaniu.

czytaj więcej
ukryj
Rusza projekt „Made in Europe”

Dzięki grantowi przyznanemu przez Narodowe Centrum Nauki Uniwersytetowi Jagiellońskiemu w ramach konkursu „Maestro 2” rozpoczynają się prace nad projektem „”Made in Europe” – europejskie prawne standardy jakości usług świadczonych w konkurencyjnych warunkach globalnego rynku. Modelowe rozwiązania prawa zobowiązań zorientowanego na usługi.” Punktem wyjścia planowanych badań będzie pytanie, w jakim stopniu różnice pomiędzy krajowymi porządkami prawnymi państw Unii Europejskiej, w zakresie przepisów regulujących świadczenie usług, kreują barierę dla rozwoju wspólnego europejskiego rynku. Kolejnym analizowanym zagadnieniem będzie kwestia, czy byłoby w ogóle możliwe opracowanie uniwersalnego prawa zobowiązań ujętego z perspektywy specyfiki umów o świadczenie usług, co wymagałoby zaproponowania zupełnie nowej struktury prawa zobowiązań, zrywającej z systemem tradycyjnie zorientowanym wokół umowy sprzedaży. Głównym celem projektu jest dostarczenie nowych kompleksowych instrumentów regulacyjnych dostosowanych do specyfiki umów o świadczenie usług, w postaci: – Projektu Standardowych Reguł prawa umów o świadczenie usług (prawo modelowe), będących propozycją spójnej, perspektywicznej regulacji modelowej stanowiącej uniwersalną bazę dla regulacji krajowych, opracowaną w oparciu o pogłębioną analizę europejskiego otoczenia prawnego, oraz – Projektu modelowych przepisów Instrumentu Opcjonalnego dla umów o świadczenie usług (prawo modelowe), stanowiących propozycję regulacji komplementarnej do proponowanego przez Komisję Europejską projektu instrumentu opcjonalnego, ale dedykowaną umowom o świadczenie usług. Projekt przewiduje ponadto bieżące publikacje wyników badań w czasopismach polskich i obcych, a także seminaria, warsztaty i konferencje międzynarodowe poświęcone analizowanym zagadnieniom. Dr Dominika Rogoń jest jednym z członków zespołu badawczego projektu „Made in Europe”, w skład którego wchodzą naukowcy związani z Wydziałem Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Akademii Leona Koźmińskiego. Kierownikiem projektu jest Prof. dr hab. Fryderyk Zoll.

czytaj więcej
ukryj
250 odpowiedzi w Serwisie Lex Banki

Mec. Dominika Rogoń udzieliła już 250 odpowiedzi na zapytania praktyczne Użytkowników serwisu Lex Banki WoltersKluwer. Analizy problemowe dotyczyły przede wszystkim zagadnień związanych z: kredytami konsumenckimi i firmowymi, rachunkami bankowymi, usługami płatniczymi, zabezpieczeniami oraz tajemnicą bankową.

czytaj więcej
ukryj
Koszty kredytu konsumenckiego - perspektywa TSUE

Opublikowano najnowszy numer iKAR – internetowego Kwartalnika Antymonopolowego i Regulacyjnego (7/2020), poświęcony problemom prawa konsumenckiego. Dr Dominika Rogoń jest autorką artykułu “Kształtowanie i kontrola kosztów kredytu konsumenckiego w świetle najnowszych wyroków Trybunału Sprawiedliwości”, w którym przybliża zasady zgodnego z prawem unijnym nakładania kosztów kredytu na konsumentów sformułowane przez TSUE. Całość artykułu dostępna na stronie czasopisma:

https://ikar.wz.uw.edu.pl/archiwum/17-2020/124-numer-7-9-seria-antymonopolowa.html

 

czytaj więcej
ukryj
Obniżka kosztów przy wcześniejszej spłacie kredytu – wyrok TSUE (C-383/18)

Kwestia zasad rozliczenia kosztów kredytu konsumenckiego w przypadku, gdy konsument spłaca kredyt przed terminem, była „od zawsze” w najwyższym stopniu sporna. Koncepcja korzystniejsza dla konsumenta – rozszerzająca zakres redukcji na wszelkiego rodzaju koszty – odwoływała się do tego, że zgodnie z przepisami dyrektyw 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz odnośnych przepisów polskich obniżce ma ulec „całkowity koszt kredytu”. Natomiast koncepcja korzystniejsza dla kredytodawcy – zawężająca zakres redukcji do kosztów zależnych od okresu kredytowania – bazowała na użytym w przepisach sformułowaniu o obniżce „kosztów przypadających na okres (dotyczących okresu), o który skrócono obowiązywanie umowy”. Za każdą z tych koncepcji przemawiają pewne racje celowościowe. Polskie organy już kilka lat temu opowiedziały się za koncepcją pierwszą (Stanowisko Rzecznika Finansowego i Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawie interpretacji art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim, 16.05.2016 r.), którą następnie podzielił także Rzecznik Praw Obywatelskich w piśmie z dnia 17.06.2019 r.

Wątpliwości zostały przesądzone przez TSUE w dniu 11.09.2019 r. w wyroku wydanym w sprawie C‑383/18 (Lexitor sp. z o.o. przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. Franciszka Stefczyka, Santander Consumer Bank S.A., mBank S.A.). TSUE zauważa co prawda w pkt 25 wyroku, że „Analiza porównawcza różnych wersji językowych art. 16 ust. 1 dyrektywy 2008/48 nie pozwala na ustalenie dokładnego zakresu przewidywanej przez ten przepis obniżki całkowitego kosztu kredytu”. Rozstrzygnięcie jest jednak znacznie bardziej kategoryczne niż tezy Rzecznika Generalnego wyrażone w opinii z 23.05.2019 r.

Trybunał orzekł: „Artykuł 16 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG należy interpretować w ten sposób, że prawo konsumenta do obniżki całkowitego kosztu kredytu w przypadku wcześniejszej spłaty kredytu obejmuje wszystkie koszty, które zostały nałożone na konsumenta.” W opinii TSUE proporcjonalnej obniżce podlegają zatem także koszty jednorazowe, pobrane np. już przy zawarciu umowy, których wysokość nie ma żadnego związku z okresem kredytowania. W świetle wyroku TSUE kwestia obowiązku rozliczenia np. prowizji za udzielenie kredytu została jednoznacznie i bez wyjątków rozstrzygnięta na korzyść konsumentów.

W tezie wyroku jest mowa o „kosztach, które zostały nałożone na konsumenta”, przez co należy zapewne rozumieć wszelkie koszty rzeczywiście poniesione przez niego do dnia wcześniejszej spłaty. Taką interpretację może także sugerować treść pkt 24, gdzie mowa o metodzie obliczania, jaką należy zastosować w celu dokonania obniżki, polegającej na uwzględnieniu całości kosztów poniesionych przez konsumenta, a następnie obniżeniu tej kwoty proporcjonalnie do pozostałego okresu obowiązywania umowy. Należy jednak zauważyć, że zarówno pytanie prejudycjalne, jak i rozstrzygnięcie TSUE dotyczą obniżki całkowitego kosztu kredytu, a zgodnie z powołaną w pkt 23 wyroku definicją niektóre koszty wyłączone są z zakresu tego pojęcia, w szczególności jako „nieznane kredytodawcy” na dzień zawarcia umowy. Jak się wydaje, na tle wyroku TSUE nadal może być dyskusyjne, czy przyjęta interpretacja oznacza konieczność redukcji także tych kosztów, które nie były pierwotnie uwzględnione w całkowitym koszcie kredytu, a zostały pobrane w trakcie obowiązywania umowy z tytułu czynności dokonanych na wniosek konsumenta, a zarazem są obiektywnie niezależne od czasu trwania umowy (np. opłata za aneks, itp.).

czytaj więcej
ukryj
Prawo konsumenckie - tom VII Komentarzy Prawa Prywatnego - już jest!

Po wielu miesiącach pracy Autorów i Redaktorów ukazał się najobszerniejszy na rynku komentarz do prawa konsumenckiego – tom VII Komentarzy Prawa Prywatnego Wydawnictwa C.H. Beck zatytułowany “Prawo konsumenckie”, pod redakcją naukową dr. hab. Konrada Osajdy. Dzieło obejmuje komentarze do 14 aktów (bądź ich fragmentów) składających się na przepisy sektorowe o ochronie praw konsumentów. Mec. Dominika Rogoń jest współautorką komentarza do ustawy z 23.3.2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami, a konkretnie do następujących zagadnień: reklama kredytu hipotecznego, sprzedaż wiązana i łączona, obowiązki informacyjne pośredników kredytu hipotecznego, zasady obliczania RRSO i kształtowania stóp procentowych, badanie zdolności kredytowej, umowa o kredyt hipoteczny, spłata kredytu hipotecznego przed terminem, odstąpienie od umowy o kredyt hipoteczny przez konsumenta. Mamy nadzieję, że poziom merytoryczny komentarza i jego szczególny, przyjazny użytkownikowi układ, zyskają uznanie u Czytelników!

czytaj więcej
ukryj
Praktyka bankowa - 200 Q&A

Już 200 odpowiedzi na zapytania praktyczne Użytkowników Profesjonalnego Serwisu Bankowego WoltersKluwer udzielonych przez Mec. Dominikę Rogoń. Ostatnie zapytania dotyczyły głównie problemów związanych z kosztami kredytu konsumenckiego i hipotecznego, kwalifikacji produktów jako umowy o kredyt hipoteczny i stosowania reżimu u.k.h., jak również postępowania ze środkami na rachunkach bankowych po śmierci posiadacza rachunku.

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|